Van De Panne naar St-Amand-les-Eaux.

De rand van België – DAG 2 – 5 april 2016
door: Nikol Salen

Na een stevig ontbijt in ‘het Koffiemoment’ zetten we aan, op weg naar de grens!
Rustig tuffen we langs het natuurreservaat dat vanaf de zee het eerste deel van de grens afbakent.
Minder rustig wordt het als we langs Plopsaland passeren en de superlange file vanaf de autostrade aanschouwen.
Hop, hop, iedereen naar Plopsaland en aanschuiven in de rij!
Wij niet. Wij gaan met veel plezier de andere kant uit.

Eerste stop: het kasteel van Beauvoorde.

DSC00401

 

Dat willen we graag bezoeken, maar we hebben pech: gesloten op dinsdag!
We wandelen rond het kasteel, zijn verwonderd om het bouwwerk omringd door water en genieten van het mooie park eromheen.
In het dorp gaan we op zoek naar een cafeetje voor een koffie.
Maar alles lijkt hier gesloten en stil.

 

Wie de stilte opzoekt, kan hier terecht! DSC00396

 

 

Gelukkig toont een Beauvoordse autochtoon ons toch één café dat open is.
Na koffie- en plaspauze, brommen we verder. Excuus voor onze korte stilteverstoring.
We zoeken op de kaart naar de Gemene Weg en de Grensstraat.
Vanaf dan rijden we echt òp de grens!
Links is België, rechts Frankrijk, maar dat is uiteraard niet te zien aan het landschap.
Als de kaart het ons niet vertelde, zouden we helemaal niets merken van een grens.

Toch is er iets geks:  de boerderijen die we hier passeren, hebben hun woning op Franse grond staan en hun stallen of opslagplaatsen op Belgische grond.

Zijn hier misschien fiscale voordelen te rapen?

 

In het grensdorpje Oost-Cappel willen we ons opwarmen met een soepje in café ‘L’autre epoque’, dat echt òp de grens ligt. We kijken ernaar uit, want het internet vertelde: “Dit oude café op de Frans-Belgische grens is vanouds bekend. Het was vele jaren dicht maar is nu overgenomen en helemaal opnieuw ingericht in de sfeer van een rommelmarkt met veel snuisterijen. Een sfeervolle plaats.”

L’autre epoque

Helaas! Verouderde informatie. L’Autre Epoque is er niet meer.

Er hangt een affiche aan het raam, die ons uitnodigt voor een fietstocht langs de grens, met boeiende grensverhalen…

DSC00405

Achteraf blijkt dat deze affiche dateert van 2014.
Toen werd 300 jaar grens in de aandacht gebracht. Kamagurka had hierover een serie op Canvas, waarbij hij rondreed in zijn ‘grenscamionette’. Filmpjes hierover zijn nog terug te vinden op internet. Wij vragen ons af of de mensen nu anders zouden denken over de grens? Twee jaar later, maar er is veel gebeurd ondertussen…

We vinden aan Belgische kant ‘Herberge / Auberge ’t Kappeltje’.DSC00412

Het ruikt hier een beetje smoezelig. Mensen van rond de 80 kijken ons verbaasd aan.

Soep? Dat hebben ze niet, maar de oudjes raden ons de delicatesse van het huis aan: bouletten met spek rond en frietjes erbij. Euh, toch liever een croque monsieur dan…

 

 

 

We rijden verder en komen aan in Komen.
Als we de grens oversteken, zijn we in Comines.
Wat was er eerst? Komen of Comines? Was het één stad en hebben ze de grens erdoor getrokken? Of vonden ze aan één zijde van de grens geen originele naam voor hun dorp/stadje?  Grappig toch, die grens!

Aangekomen in Wervik, stoppen we bij tabaksmuseum. DSC00424

Een aangename plaats met terras in de zon. We blazen uit tussen mensen in rolstoelen met elk hun begeleider. Waarschijnlijk de jaarlijkse uitstap van een rusthuis in de buurt.  Goed voor een koffiebreak, maar in de geschiedenis van de tabak hebben we nu geen zin.
Het museum blijft enkel ons decor.

Er volgt een lange frustrerende weg van Wervik over Bondues naar Wattrelos. Dit zijn de buitenwijken van Lilles, met een wirwar van straten, die we op de kaart niet altijd terug vinden.  De wegaanduidingen zijn er ook nooit waar we ze nodig hebben. Dan maar autochtonen zoeken die ons kunnen helpen. We zijn content als we van deze stedelijke chaos verlost zijn en weer langs rustige landelijke wegen kunnen rijden.

Om 18u stoppen we in Rumes. Het wordt tijd dat we een plaats vinden om te overnachten. We bellen naar ‘La Ferme des Géants Batisse et Lisa’ in Flines-lès-Mortagne, net over de Franse grens: geen plaats!

Dan maar beginnen zoeken in de buurt van Flines-lès-Mortagne, maar niets gevonden.

Het wordt laat. Het enige alternatief is af te zakken naar het toeristische kuuroord Saint-Amand-les-Eaux. Hotel gevonden om 20u.
Dit oord zou midden in een Parc Naturel moeten liggen, maar rust en natuur is er niet te vinden, wel kitcherige hotels, casino’s en winkelcentra…

Doodmoe zijn we. De dag was lang en vermoeiend. We nemen ons voor om de volgende dagen al vanaf 16u te beginnen zoeken. Zodat we zeker vanaf 18u op ons gemak zijn.
Na een goeie douche en een degelijke, maar niet zo culinaire, maaltijd, laten we ons moe maar tevreden op bed vallen. De eerste dag langs de grens was allesbehalve eentonig!

Advertisements

One thought on “Van De Panne naar St-Amand-les-Eaux.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s